Willem en de klok van Bas

Toeval of hogere machten.....?
Willem kwam vaak zomaar even bij Bas (BLW) langs voor een praatje pot of een boutje en moertje te zoeken. De laatste keer dat hij langs kwam zegt Bas tegen hem....Willem ik heb hier nog een wandklokje dat een beetje achterloopt, ik heb ook nog een doos met van die Quartz uurwerkjes misschien kan jij het even vervangen?

Willem alweer blij dat hij zich nuttig kon maken begint aan de klus, oude uurwerk er uit en een nieuwe zoeken uit de voorraad van Bas. Dat bleek niet zo eenvoudig, de wijzers pasten niet of het uurwerk bleek niet te willen lopen. Uiteindelijk had hij het voor elkaar en apentrots de klok weer in gebruik genomen.l

Echter een dag nadat Willem was overleden ontdekte Bas dat alleen de secondewijzer nog bewoog, de andere wijzers waren stil blijven staan op10 voor 12.

Vorige week vroeg Bas aan mij of ik de probleem klok even onder handen wilde nemen, wat ik ook deed de grote en kleine wijzer bewogen niet met het verstrijken van de tijd. Zoeken en puzzelen, wat bleek...Willem heeft hele grote en sterke handen omdat de wijzers niet goed pasten had hij het moertje wel heel erg vastgedraaid waardoor de grote wijzer tegen de kleine wijzer zat vastgeklemd.

Ik dacht het probleem dus te hebben verholpen maar neen, nog steeds alleen een secondewijzer die in beweging kwam. Het uurwerk maar eens opengepeuterd en jawel zo'n klein tandwieltje bleek niet tegen de grote handen van Willem te zijn opgewassen en was gebroken. Toch maar weer een ander uurwerk gezocht en op de wijzerplaat ter nagedachtenis van Willem de tekst Willem O4 aangebracht.

Willem, ondanks jouw reparatie talent weten we bij BLW weer hoe laat of het is........!!

Willem en de Offshore

De meesten van ons kennen Willem uitsluitend als de verkoper van Wit- en Bruingoed met een winkeltje op de Wijkerstraatweg in Velsen Noord.
Maar...Willem zag ook mogelijkheden verder van huis, hij begreep al snel dat een schip wat door een of ander technisch gebrek niet op tijd kon uitvaren, handen vol geld kost voor de eigenaar. Willem creëerde dan ook al snel zijn Natte Divisie de Olivier Off-Shore Groep geheten.

Een van de eerste klussen diende zich aan op een booreiland ergens op de Noordzee, Toon de eerste monteur bij Willem en Gilbert werden voor deze klus aangezocht, niet wetende dat een bezoek aan een booreiland meestal langer kon duren dan gepland.

Ik laat Gilbert maar aan het woord om zijn verhaal te doen:

Willem deed ook Offshore werkzaamheden.

Zo had hij van LASMO Nederland BV een klus om uit te voeren op het J6-A-Platform de Seafox 4.

Het werk bestond uit het bedraden van switchboxen en een reparatie van een intercom op een kraan boven op het boorplatform.

Ik mocht van hem naar het booreiland samen met Toon.

We hebben het klusje geklaard in drie dagen en tevreden weer terug.

Het was voor mij een hele ervaring om te proeven hoe het aan toe gaat op zo’n eiland; allerlei veiligheidsvoorschriften………………….

Willem en Gilbert Abath

Ik heb jullie al eerder verteld dat het bij Willem in zijn werkplaats vaak tot diep in de nacht Fokker was dat de klok sloeg. Ik denk dat ik daar zelf debet aan ben geweest door regelmatig de collegae op het werk te vertellen hoe interessant het sleutelen aan defecte radio's, video's en TV' s wel niet kon zijn. Willem en ik hadden een soort ballotage ingesteld of iemand wel of niet tot de club mocht toetreden.

 "Onze man uit Aruba" Gilbert of steevast Gill genoemd werd een welkome aanvulling nadat Rudy en Donald respectievelijk naar Groningen en Barnevelt waren verhuisd. Gilbert kwam moeiteloos door de ballotage door zijn "oplossend vermogen" in het kunnen openen van allerlei dingen die de fabrikant meende gesloten te moeten houden, gewoon een handige jongen dus.......

Ik laat Gilbert zelf maar vertellen wat hij zoal met Willem heeft meegemaakt:

Het zal rond 1991 geweest zijn.

Ik had een video recorder “Philips” (verloochen mijzelf) Matchline, prachtig ding.

Ik ging met Ton iedere zaterdag naar Willem in Velsen-Noord om audio apparaten te repareren. Ik voelde me als een kind in een snoepwinkel.

We gingen ongeveer zes uur terug naar Amstelveen en die dag kreeg ik de recorder niet af en besloot het achter te laten tot de volgende zaterdag.

Ik liet hem in de werkplaats staan. De zaterdag daarop kwam ik in Velsen en wou verder met mijn reparatie van de Matchline verder. Wat schetste mijn verbazing; de recorder was nergens te vinden. Ik heb overal gezocht, maar nergens te vinden. Ik vroeg aan Toon en die adviseerde mij om in de kast met aanbiedingen te kijken. Wel, je voelt het al: Daar stond de recorder te pronken met de tekst: Van…. Voor….

Ik heb Willem later vaak aan herinnerd en dan lachen we weer hierom.