Willem en Leo Noordermeer

Leo is een van de jongens van de oude hap rondom Willem. Gezamenlijk interesses en belangen maakten dat ze elkaar regelmatig ontmoetten. Leo was voor ons de handige man met Computers, had altijd wel weer een oplossing als Willem weer eens wat aan de instellingen van zijn vele PC's had gewijzigd.

In die tijd, toen velen nog een kaartenbakje hanteerden beschikte Willem reeds over een aantal PC's die vandaag de dag niemand meer aan de praat zou kunnen krijgen. WANG was het toverwoord bij Olivier en Elly was de tovenaarster die allerlei overzichten uit de WANG wist te toveren. Alle technische documentatie en magazijn onderdelen moesten in de WANG worden opgenomen. Dankzij allerlei conversies naar nieuwere operating systemen kunnen wij op de Hobby Club nog steeds gebruik maken van deze overzichten.....
Alles over de WANG KLIK HIER

Ik laat nu verder zijn oud vriend Leo aan het woord:

Willem heb ik voor de eerste keer ontmoet bij de Fa. Schoot in Velsen.

Dat was in het najaar van 1969, ik was 17 jaar en werkte daar als leerling tv-monteur en Willem kwam even kennismaken in de werkplaats. Hij zou daar ook (weer) gaan werken.

Echter op de dag dat hij zou beginnen: geen Willem…

Het bleek dat hij er toch vanaf gezien had en is toen bij de KEW op de Plantage gaan werken.

Een paar maanden later ben ik ook weggegaan bij Schoot en kwam ik hem weer bij de KEW tegen toen ik een onderdeel  o.i.d. moest halen voor de Fa. Meyran waar ik toen werkte.

Later hebben we elkaar nog eens ontmoet tijdens een 2-daagse training in Eindhoven,  voor het repareren van de allereerste videorecorder van Philips, de N1500.

Pas toen ik bij Meyran ben weggegaan in 1985 kwam ik vaker bij Willem in Velsen om wat te repareren of een onderdeel te halen voor mezelf. En als ik dan die keurig georganiseerde werkplaats zag had ik spijt dat ik toen niet bij hem was gaan solliciteren.

Als ik een vcr, wasmachine, camcorder, of wat dan ook, voor mezelf moest hebben ging ik uiteraard naar Willem toe, zonder dat ik daar om vroeg kreeg ik dat voor inkoopprijs. Ja en dan doe je vanzelf natuurlijk weer wat terug voor hem als hij je hulp nodig had.

Al gauw kwam hij tot de ontdekking dat ik voor mijn werk (systeembeheerder bij de Hogeschool Alkmaar) met computers werkte. Toen begon ik dus ook zijn pc’s bij te houden, eerst in zijn bedrijf en later bij hem thuis. Vaak vertrok ik dan weer met 1 of meerdere flessen wijn huiswaarts.

Wat mij altijd erg aansprak was dat alles zo keurig opgeborgen was, als ik iets moest hebben  werd feilloos een doosje gepakt waar met een sticker op stond wat er in zat.

En ook zijn pc’s moesten zoveel mogelijk gelijk zijn, op alle 3 of 4 zijn thuispc’s moest de mail hetzelfde zijn ingesteld. Als ik het op 1 pc voor elkaar had probeerde hij het meestal zelf op de andere pc’s voor elkaar te maken.

Het laatste klusje wat ik voor hem gedaan heb is in zijn nieuwe woning de stekers aan de internet -kabel  geknepen. Hij had niet genoeg kracht meer in zijn handen om dat goed te doen.

Helaas heeft hij daar niet lang gebruik van mogen maken.

Leo 

Willem en zijn Blaffers

Heeft Willem een hond gehad dan? wel nee, het zat ongeveer zo......

Willem had een Spaanse werknemer in dienst Toon geheten. Toon was manusje van alles in de Olivier Audio Video winkel, gewoon lekker handig want de regio IJmond kende een grote Spaanse gemeenschap en Toon zorgde voor veel klandizie. Er heeft nooit een bordje op de deur gehangen met de tekst "Men Spreekt Hier Spaans" maar er waren momenten bij dat je dacht op een Spaanse markt te staan.....

Toon had een hobby, pistool schieten, dat leek Willem ook wel wat en hij kreeg zijn verklaring van Goed Gedrag van de Politie en werd lid van een schietclub. Binnen de kortste keren had Willem, mede door zijn Belgische vakanties een aardige verzameling Blaffers. Sommige mensen zouden aan een doosje met 12 patronen wel genoeg hebben gehad maar Willem had dus pakken vol met diverse kalibers aan munitie.

Ik heb aan de hand van de getoonde schietkaartjes begrepen dat hij aardig de roos wist te raken. Het is maar goed dat de H.H. inbrekers toesloegen als hij niet thuis was of in diepe slaap verkeerde want ik weet zeker dat hij, na die 5 of 6 inbraken, raak zou hebben geschoten. Iedere keer was weer zijn grote spiegelruit aan diggelen en de daders werden, gelukkig voor hen, nooit gepakt. Zich verzekeren deed Willem al niet meer want de premies waren voor hem onbetaalbaar geworden.

Andere Blaffers die op hoge toon verhaal kwamen halen in zijn winkel over de vermeende gebrekkige kwaliteit van een geleverd product werden door Willem steevast met een rokertje en een drankje weer tot rust gebracht....

Willem en de Ardennen

Ooit had ik samen met mijn zwager Gerard een grote sta-caravan in Malmedy gelegen in de Belgische Ardennen gekocht. Er moest in het begin nogal wat materiaal van Velsen naar Malmedy worden versleept. Willem had een grote bestelwagen met laadklep en zag het wel zitten om eens in Malmedy te komen kijken.

Kennelijk heeft de omgeving veel indruk op hem gemaakt, hij besloot dan ook er zijn vakantie te gaan doorbrengen, maar niet in zo'n primitieve caravan. Het werd dus een luxe bungalow voor 8 personen in het nabij gelegen park Val d'Arimont.

Het beviel dermate goed dat hij jaarlijks zomer en winter daar doorbracht, heel vindingrijk had hij in bungalow #103 een schotje losgeschroefd en in de loze ruimte daarachter zijn kerstspullen, satellietschotel, golfbenodigheden, lekkere luie stoelen, potten en pannen en al die zaken die hij anders steeds heen en weer naar Velsen moest slepen opgeborgen.

Ieder jaar maakte hij en Elly vroegtijdig afspraken met het park management dat hij huisje #103 weer wilde huren....dat ging een tijdje goed, tot dat een keer bleek dat huisje #103 reeds aan iemand anders was verhuurd.......

Willem kon praten als Brugman, er werd niet geruild. Uiteindelijk is hij de bewoners van #103 gaan bezoeken, heeft zijn verhaal verteld over zijn opgeborgen spullen en het schotje tot verbazing van de bewoners verwijderd en zijn kerstboom etc. meegenomen.

En toen werd ik van uit Malmedy gebeld door een ongelukkige Willem, hij kon nergens meer naar toe want zijn Fiat Croma had het begeven, de versnellingsbak in puin en of ik maar even met de Honda van Elly Olivier naar Malmedy kon komen. Hij had ook al voor vervoer op de terugweg gezorgd want Donald zou met mij mee rijden. Zo vertrokken Donald en ik met twee auto's s'morgens vroeg uit Velsen op weg naar Malmedy. Willem blij hij was weer mobiel en ik s'avonds weer met Donald terug naar Velsen.

Overigens logeerde Willem toen niet in de Bungalow, hij had inmiddels met zijn vriend Nol een sta-caravan omgebouwd tot wintervaste hut op een camping aan de rand van Malmedy. Uiterst luxe met door trek WC, ligbad, vloerverwarming en alle waterleidingen voorzien van zgn tracing om bevriezen te voorkomen.

Helaas moest de camping na een tijdje verdwijnen en moest alles weer worden gesloopt. Maar Willem bleef de weg vinden naar de Ardennen want inmiddels had hij ontdekt dat je daar ook prima kon golfen. De volgende vakanties werden dan ook weer in luxe bungalows doorgebracht in Spa en omgeving.

Willem en de Heiligheden

Het staat er toch echt...Willem is ooit Heilig Gedoopt....

Ik herinner mij een mooi verhaal van Willem, hij had een klus volgens mij in de katholieke kerk in Velsen Noord en Willem kon uitstekend met de kapelaan overweg, zij hielden van dezelfde Chivas Regal Whiskey.

Er moest iets worden opgehangen in de kerk; luidsprekers, verlichting of misschien dreigde het kruisbeeld wel los te komen van de muur, Willem zou dat klusje wel even klaren. Ladders en Boormachines mee toog Willem op pad. 

De uitvoering bleek wat moeizamer te verlopen als verwacht en er werd stevig gevloekt. Willem zou toen de gevleugelde uitspraak hebben gedaan:...als Willem Olivier het niet kan,...lukt het God zeker niet...

Verder heeft Willem in zijn leven vrijwel alles gedaan wat God verboden heeft.......menige vrouw met een kapotte TV of wasmachine wil misschien wel een stukje in deze Blog schrijven....

Willem als Ondernemer

Wie bij Olivier koopt scoort altijd.....

Dat stond met grote kop in een artikel van de Beverwijker Courant uit 1992, het was het jaar van de Europese Kampioenschappen voetbal en de Radio TV business haakte hier altijd weer op in om de verkopen van TV's te promoten. Willem had veel gevoel voor promoties van zijn winkeltje, hij kende ook een aantal verslaggevers uit de regio bij naam en toenaam. Als er een promotionele actie nodig was wist hij hen wel te bereiken om bij het hapje en drankje een lovend artikel in de krant te krijgen.

Als jullie nog eens terug willen naar de tijd van het EK-92 ? KLIK HIER

Het artikel schets ook nog even zijn carrière als Radio TV Winkelier, ik heb het voor jullie hieronder weergegeven:

Willem Olivier legt van jongs af aan een grote belangstelling voor techniek aan de dag. Als pionier sleutelt hij in de lagere schoolleeftijd al met radiootjes". 

Een technische opleiding, gevolgd door een commerciële, leidt hem naar zijn huidige vakgebied. Hij begint zijn loopbaan in loondienst bij Radio TV Schoots (Velsen-Noord) en Radio T.V. Castricum (Heemskerk), tot de luchtmacht hem als dienstplichtige in de technische afdeling inlijft.

Vervolgens keert Olivier als burger terug in de verkoop van technische apparaten. Via Firma Kooy(Beverwijk) en Radio Brugman (pres. Kennedyplein) komt hij in personeelwinkel 'De Gieteling' van Hoogovens terecht ". Daar hadden ze een heel breed pakket" legt Olivier uit. "In dit vakgebied moet je een ruime blik zien te verwerven".

Nog één keer maakt Olivier een overstap als werknemer: naar de gigantische zaak van Peerdeman, een begrip in Zaandam en omgeving.

Opeens, het is 1978, weet Willem Olivier het zeker. Hij start een eigen zaak; Aan de Wijkerstraatweg, op nummer 207. Mijn zaak groeide groter en groter. In 1982 vestigen wij ons op het huidige adres Wijkerstraatweg 187, in het voormalige pand van IJzerhandel van Rijswijk. 

Vorig jaar is het pand van de Nutsspaarbank erbij getrokken, waardoor wij nu over tweehonderdtwintig vierkante meter vloer oppervlak beschikken…..

Voetbal en squash

Hoewel zijn zaak hem behoorlijk in beslag neemt, heeft Willern Olivier nog wel tijd voor sport als hobby. In actieve zin doet hij aan squash in het Squashcentrum Beverwijk. "Een tijd terug blesseerde ik in het “Oli­vier-toernooi voor vrienden en be­kenden” mijn arm.

Hoewel ik het toernooi zelf won, ben ik door die blessure mooi een tijdje uit de rou­latie", stelt de fanatieke squasher tot zijn spijt vast. Bovendien vraagt het zaalvoetbal veel van zijn aan­dacht. Met Drukkerij Schmitz spon­sort Olivier Audio-Video maar liefst zes teams, die zowel in de KNVB­ als in de Hoogovenscompetitie uit­komen. 

"Ik ben een echte liefheb­ber van de voetbalsport. Het spelpeil van nu .. Ajax en Barcelona ­spreekt mij weer aan. Ik hen be­nieuwd wat het Nederlands elftal bij de Europese Kampioenschap­pen gaat doen'.

Voor schitterende beelden van de EK Voetbal uit Zweden kan elke rechtgeaarde liefhebber nog duidelijk scoren. Bij Olivier Audio-Video. De Perfekt-dealer geeft op alle kleuren TV's van Blaupunkt, Grundig en IIT­ Nokia gratis drie jaar Perfekt garantie. Wasdrogers, wasauto­maten, koelkasten, fornuizen, vriezers: Olivier bezorgt aan huis, installeert, demonstreert en geeft deskundige uitleg en advies. 

Nederland heeft onge­veer 5.700 audio-video-zaken, grotere en kleinere. Olivier Audio-Video is één hunner, een grotere. "Die stap om veertien jaar geleden voor mijzelf te be­ginnen, was een hele stap", ver­klaart Willem Olivier, Het blijkt wél een succesvolle stap. 

Willem als Prins Carnaval

Of hij Prins Willem de Eerste werd genoemd in Velsen Noord weet ik niet meer, maar feit is wel dat onze Radio TV man het ooit tot Prins heeft gebracht. Hij was er eigenlijk best trots op want ik herinner mij de grote collectie foto's die hij over die periode op de Wijkerstraatweg heeft geëtaleerd.....

 Het zat er bij Willem als kind al in dat hij op een vrolijke manier door het leven zou gaan.

Willlem de Clown bij zijn grote broer op de nek

Willem en de Ballen

In vroegere tijden had Willem een hele verzameling van vrijwilligers cq. Hobbyisten om zich heen verzameld die zich in de avonduren verdienstelijk maakten om in zijn werkplaats aan de defecte audio/video apparatuur te knutselen.

De meesten van ons hadden inmiddels carrière in de luchtvaart gemaakt, Fokker en RLD verhalen gingen er dan ook bij Willem als koek in. Tja en als je dan ook nog net als hij aan de F104G Starfighter had gewerkt kwamen de tongen los. Het weer met de handen en de techniek bezig te kunnen zijn was voor de meesten van ons dan ook buitengewoon prettig.

Wij stonden bij Willem niet op de loonlijst, maar dat heeft hij voor ons altijd goed gecompenseerd door ons te laten meeprofiteren van de eerder al door zus Thea genoemde "Familie Korting" bij onze aanschaf van A/V zaken uit zijn winkeltje. Je kunt je wel eens afvragen of de drankrekeningen voor Willem niet hoger zijn geweest dan onze verdiensten voor zijn reparatie werk.

Een reparatieavondje werd doorgaans tegen 23.00 uur afgesloten door de komst van "Elly met de ballen", Willem vond namelijk dat zijn "personeel" ook recht had op een hapje en een drankje. 

Onvergetelijk waren sommige avonden waarbij ik een oud Fokker Test vlieger had meegetroond naar Willem zijn zaak om eens kennis te maken met de problemen van zijn MFB (Motional Feed Back) luidspreker boxen. Deze man bleek een geboren verteller en is nog een aantal keren terug geweest om ons op zijn eigen gebakken Tacco's te trakteren.
Hij had trouwens ook nog een buitengewone belangstelling voor de oude Philips radio's.

Ja, de ballen van Willem waren een traktatie, zelfs toen O4 AV niet meer bestond en de Hobby Club als DSC naar Bas BLW verhuisd was, heeft Atie deze traditie nog lang in ere gehouden.

Willem en het Balletje

Ikzelf werkte destijds bij Stork en kreeg van een goede relatie een 2-tal vrijkaartjes voor het kunnen bijwonen van de Nederlandse Golf Kampioenschappen. Ik kon mij een betere dag voorstellen als naar een legertje mannetjes te kijken die de gehele dag proberen een balletje in een gaatje te slaan. Maar Willem had wel interesse en trok met Atie naar het Wassenaarse.


Willem had niks met sporten, hij wilde iets gaan doen waarvoor je geen geweldige fysieke inspanningen hoefde te leveren en het het nuttige met het aangename kon combineren.

Onder het "nuttige" moeten we dan verstaan het leggen van contacten voor zijn nieuwe werkomgeving in dienst van Stork, onder het "aangename", dat moge duidelijk zijn, wordt verstaan dat na iedere activiteit op de golfbaan wel een hapje met drankje diende te volgen.

Er moest gestudeerd worden en zelfs examen worden gedaan voordat Willem het groen van een golfterrein mocht betreden. Naar ik meen had Willem al snel zijn GVB op zak en ook Atie was door het balletje slaan en holes lopen gegrepen.

Uiteraard moest er een volledige Golfuitrusting worden aangeschaft en ik heb mij met verbazing afgevraagd hoe of Willem dat allemaal versierde en met hulp van de magazijnen van Bas (BLW) clubs en golfbag wielen wist te repareren.

Willem had ook de beschikking over een eigen oefenterrein, zijn dakterras werd bekleed met een mooi groen tapijt en met buurman Peter werd er veelvuldig op afslag en putten geoefend.

Ik meen wel begrepen te hebben dat Willem in Golf resultaat zijn meerdere moest erkennen in Atie, die kennelijk veel gevoel voor het spelletje had. Maar ook Willem was apetrots als de Olivieren weer een Golf Trofee hadden gewonnen.

Gevoel voor commercie bleef hij ook hier houden want wij hebben allemaal nog wel een golfballetje in huis voorzien van het Olivier Groep logo....

Er kwam een tijd dat de knieën begonnen op te spelen, maar dat was een mooi excuus om met de golf cart nu over de green te scheuren........

PS.

Omdat ik zeker weet dat Willem een groot aantal Golfmaatjes heeft gekend, verwacht ik in de toekomst nog wel wat aanvullingen op dit verhaal

Willem in Berlijn

Als een goede Radio & TV Boer moet je natuurlijk ooit eens de IFA in Berlijn hebben bezocht. (IFA=Internationale Funk Ausstellung)
Willem was nog maar pas begonnen als AV ondernemer en ging op uitnodiging van een grote TV importeur als jonge druistige verkoper naar het Berlijnse Mekka van de Radio en Televisie.

Ik hoef er niets van te vertellen want een oud collega uit die tijd schreef mij recentelijk dit:

We praten over een jaar of 20 geleden. We waren met een aantal handelaren uitgenodigd, ik dacht door Siemens, om een beurs te bezoeken in Berlijn.
Met mijn broer Dick zaten we in een prachtig hotel, centrum Berlijn. Willem was daar ook gehuisvest. Het was voor het eerst dat we elkaar daar ontmoetten. We wisten uiteraard wel van het bestaan van elkaars bedrijven maar dat was het dan ook wel.
Na het uitje Berlijn was dat wel anders. Broer Dick en collega Willem hadden elkaar snel gevonden. Gek, was voor hen nog niet gek genoeg.
Zonder dat ik precies kan vertellen wat er allemaal gebeurd is, weet ik wel dat die 2 mannen elkaar helemaal gevonden hadden. Zij haalden in het Berlijnse uitgaansleven maar ook in ons hotel de vreemdste dingen uit zodat de tranen over mijn wangen biggelden van het lachen.

Zoals gezegd, slechts enkele dagen. Wel zo bijzonder dat ik deze man nooit meer vergeten ben. Als Berlijn in het nieuws is, komen bij mij mijn broer Dick ( reeds eerder overleden ) en Willem  spontaan in mijn gedachten.

Aad Stiphout

Die oud collega is Aad Stiphout, inmiddels heb ik Aad ook leren kennen, het is een man met een grote liefde voor de historie van de RADIO. Aad heeft in Haarlem een prachtig museum ingericht waar je een goed beeld krijgt hoe of de Radio zich in de loop der jaren in o.a. kleur en vormgeving heeft ontwikkeld.

Een aantal jaren geleden waren wij met onze Velsense Hobbyclub te gast in het Museum Stiphout. Prachtige dingen gezien en leuke foto's gemaakt. Gelukkig maar want door een noodlottig kortsluitinkje van een KPN kastje is de collectie in de brand gegaan.

Er wordt momenteel hard gewerkt om e.e.a. weer in zijn oude glorie te herstellen.

Het was voor mij smullen tussen zoveel nostalgie

Jazeker Willem Olivier was ook aanwezig tijdens dit museum bezoek, zijn rol kwam duidelijker naar voren tijdens onze nabeschouwing en evaluatie van ons bezoek aan het van Stiphout museum.

Willen jullie meer weten over het door Aad en zijn vrienden gerunde museum KLIK HIER

en KLIK HIER en KLIK HIER en KLIK HIER

Willem en de Reacties

Ik zet ze voorlopig gewoon in chronologische volgorde hier in dit hoofdstuk neer........

Hey Bram, wat is dit moooooi!
Dank je wel!

Jonny

Ha Bram, ik heb de blog bekeken idd mooi gedaan, waar is Willem aan overleden uiteindelijk?

Met vriendelijke groet,

Sonja Poppen

Goh, Bram ik sta er van te kijken dat Willem Olivier is overleden, ik wist niet dat hij ziek was.
Had hij ook kanker? Het is toch wel bizar dat er al weer iemand van de hobbyclub zo jong is overleden!
Ik heb het blog helemaal doorgelezen en moest spontaan huilen toen ik die mooie foto's van Ton terug zag, daarop zag -ie nog zo gezond uit!
Enfin, de enige verhalen die ik over Willem kan vertellen, zijn die verhalen over de hobbyclub waar Ton eerst met Ruud(Berg)op de donderdagavonden naar toe reed en dan diep in de nacht thuiskwam met (soms) een stuk in zijn kraag....... en dat later naar de zaterdagmiddag werd verplaatst omdat dat nachtbraken hen toch wel op ging breken.
Het enige wat ik er altijd over hoorde, was dat het altijd reuze gezellig was en dat die lekkere hapjes bij Willem niet te versmaden waren.
Later ging Ton met Gilbert naar Velzen en werden de hobbyklussen geklaard in een oude school, maar daar weet jij  natuurlijk alles van.
Ik herinner me ook nog dat de hobbyisten met de feestdagen jaren achtereen verrast werden met een kerstpakket en dat er met sinterklaas altijd een banketletter was.
Ik zelf heb ook diverse feesten in Velzen meegemaakt en ik weet nog dat er kosten noch moeiten gespaard werden om de feesten te doen slagen.
Ik vind het geweldig van je dat je weer zo'n prachtig blog in elkaar zet, dat betekent zoveel voor de nabestaanden!

Marian Bosman

Ik heb een toffe Willem gekend. Naast dat we veel hebben gelachen heb ik als jong broekie aardig wat van hem geleerd, in de commercie maar vooral als mens.

Jaap Reijntjes

Beste Bram,

Dank je voor jouw berichtje omtrent de dood van Willem. Inderdaad voor mij volkomen onverwacht.

Om te beginnen wil ik zijn vrouw en (kinderen?)  condoleren met het verlies van deze kleurrijke man.

Veel kan ik niet over Willem vertellen. Buiten de keer dat Willem met jullie bij ons op bezoek kwam in het museum en een keer dat ik Willem ontmoette op het bedrijf van Bas heb ik Willem 1 keer langer mee gemaakt.

We praten over een jaar of 20 geleden. We waren met een aantal handelaren uitgenodigd, ik dacht door Siemens, om een beurs te bezoeken in Berlijn.
Met mijn broer Dick zaten we in een prachtig hotel, centrum Berlijn. Willem was daar ook gehuisvest. Het was voor het eerst dat we elkaar daar ontmoetten. We wisten uiteraard wel van het bestaan van elkaars bedrijven maar dat was het dan ook wel.
Na het uitje Berlijn was dat wel anders. Broer Dick en collega Willem hadden elkaar snel gevonden. Gek, was voor hen nog niet gek genoeg.
Zonder dat ik precies kan vertellen wat er allemaal gebeurd is, weet ik wel dat die 2 mannen elkaar helemaal gevonden hadden. Zij haalden in het Berlijnse uitgaansleven maar ook in ons hotel de vreemdste dingen uit zodat de tranen over mijn wangen biggelden van het lachen.

Zoals gezegd, slechts enkele dagen. Wel zo bijzonder dat ik deze man nooit meer vergeten ben. Als Berlijn in het nieuws komen bij mij mijn broer Dick ( reeds eerder overleden ) en Willem  spontaan in mijn gedachten.

Beste Bram, Veel succes met jouw blog.
Vriendelijke groeten aan de vriendenclub

Aad Stiphout

Beste Bram,

Wat een mooi initiatief om een blog voor een overleden vriend te maken!
Prachtig gedaan.

Ik zal deze week ook een verhaaltje met mijn herinnering aan mijn broer Willem schrijven.
Ook zal ik proberen nog wat foto's te achterhalen.

In elk geval kan ik je alvast melden dat Willem op de klassenfoto van de Ir.Krijgerschool op de eerste rij zit, derde van rechts.Hij draagt een keurig colbertje.

Met vriendelijke groet,
Thea Olivier

Hallo Bram,

Erg leuk dat je een blog over Willem maakt. Ik heb er vandaag weer op gekeken en was verbaasd dat er al verhalen /reacties op stonden.
Ik kan zelf denk ik niet zoveel bijdragen maar een klein stukje over zijn computer(s) kan ik misschien nog wel eens in elkaar zetten.

Heb nooit geweten dat er een zo'n mooi museum was in Haarlem, anders was ik er zeker al heen geweest.
Ik heb nog wel tegen Willem gezegd dat hij eens naar Beeld en Geluid in Hilversum moest gaan, daar staan o.a. ook oude tv's e.d die wij vroeger nog gerepareerd hebben. Hij zou daar beslist eens heen gaan, maar helaas is dat er niet meer van gekomen.

groet,
Leo Noordermeer

Hoi Bram,

 

Hier een stukje voor de blog.

Het ziet er al heel leuk uit, heb het met veel plezier en weemoed gelezen.

Konden we hem maar terughalen he.

Heb je Kees al gemaild, hij kan vast ook wel wat schrijven.

 

groet,
Leo