Willem en Leo Noordermeer

Leo is een van de jongens van de oude hap rondom Willem. Gezamenlijk interesses en belangen maakten dat ze elkaar regelmatig ontmoetten. Leo was voor ons de handige man met Computers, had altijd wel weer een oplossing als Willem weer eens wat aan de instellingen van zijn vele PC's had gewijzigd.

In die tijd, toen velen nog een kaartenbakje hanteerden beschikte Willem reeds over een aantal PC's die vandaag de dag niemand meer aan de praat zou kunnen krijgen. WANG was het toverwoord bij Olivier en Elly was de tovenaarster die allerlei overzichten uit de WANG wist te toveren. Alle technische documentatie en magazijn onderdelen moesten in de WANG worden opgenomen. Dankzij allerlei conversies naar nieuwere operating systemen kunnen wij op de Hobby Club nog steeds gebruik maken van deze overzichten.....
Alles over de WANG KLIK HIER

Ik laat nu verder zijn oud vriend Leo aan het woord:

Willem heb ik voor de eerste keer ontmoet bij de Fa. Schoot in Velsen.

Dat was in het najaar van 1969, ik was 17 jaar en werkte daar als leerling tv-monteur en Willem kwam even kennismaken in de werkplaats. Hij zou daar ook (weer) gaan werken.

Echter op de dag dat hij zou beginnen: geen Willem…

Het bleek dat hij er toch vanaf gezien had en is toen bij de KEW op de Plantage gaan werken.

Een paar maanden later ben ik ook weggegaan bij Schoot en kwam ik hem weer bij de KEW tegen toen ik een onderdeel  o.i.d. moest halen voor de Fa. Meyran waar ik toen werkte.

Later hebben we elkaar nog eens ontmoet tijdens een 2-daagse training in Eindhoven,  voor het repareren van de allereerste videorecorder van Philips, de N1500.

Pas toen ik bij Meyran ben weggegaan in 1985 kwam ik vaker bij Willem in Velsen om wat te repareren of een onderdeel te halen voor mezelf. En als ik dan die keurig georganiseerde werkplaats zag had ik spijt dat ik toen niet bij hem was gaan solliciteren.

Als ik een vcr, wasmachine, camcorder, of wat dan ook, voor mezelf moest hebben ging ik uiteraard naar Willem toe, zonder dat ik daar om vroeg kreeg ik dat voor inkoopprijs. Ja en dan doe je vanzelf natuurlijk weer wat terug voor hem als hij je hulp nodig had.

Al gauw kwam hij tot de ontdekking dat ik voor mijn werk (systeembeheerder bij de Hogeschool Alkmaar) met computers werkte. Toen begon ik dus ook zijn pc’s bij te houden, eerst in zijn bedrijf en later bij hem thuis. Vaak vertrok ik dan weer met 1 of meerdere flessen wijn huiswaarts.

Wat mij altijd erg aansprak was dat alles zo keurig opgeborgen was, als ik iets moest hebben  werd feilloos een doosje gepakt waar met een sticker op stond wat er in zat.

En ook zijn pc’s moesten zoveel mogelijk gelijk zijn, op alle 3 of 4 zijn thuispc’s moest de mail hetzelfde zijn ingesteld. Als ik het op 1 pc voor elkaar had probeerde hij het meestal zelf op de andere pc’s voor elkaar te maken.

Het laatste klusje wat ik voor hem gedaan heb is in zijn nieuwe woning de stekers aan de internet -kabel  geknepen. Hij had niet genoeg kracht meer in zijn handen om dat goed te doen.

Helaas heeft hij daar niet lang gebruik van mogen maken.

Leo